My Talks

Photo credit to original uploader ပဲခူးတိုင်းရွာလေးတစ်ရွာမှာ ကျနော့်ကိုမွေးခဲ့ပါတယ်….အိမ်က ကျနော်ကို ညိုကြီးလို့ခေါ်ကြပါတယ်…. ကျနော့်ကိုမွေးပြီး သုံးလအကြာမှာ အဖေ့ညီမ ဝမ်းကွဲ အရီးလေးလဲ ခလေးမွေးပါတယ်…. ညိုကြီးရဲ့ညီ ဖြစ်တာကြောင့် သူ့နာမည်ဟာ ညိုလေးလို့ အလိုလိုနေရင်းနာမည် တွင် သွားပါတယ်…. ကျနော်တို့ရွာဟာအိမ်ခြေတစ်ရာလောက်ဘဲရှိတဲ့ ရွာတစ်ရွာပါ… အဘိုးညီအကိုတွေက ဆင်းသက်လာခဲ့တာကြောင့် တစ်ရွာလုံးဆွေမျိုးတွေ ချည်းဘဲလို့ ပြောလို့ရပါတယ်….. ကျနော်ငယ်စဉ်က ကျနော့်တို့ရွာမှာ မူလတန်းကျောင်းလေးဘဲရှိပါတယ်….ရှိတဲ့မူလတန်းကျောင်းမှာဘဲစာသင်ကြပါတယ်… အဘ အလယ်တန်းကျောင်း ဖြစ်ဘို့ကြိုးစားနေတယ် …. ညိုလေးတို့အမေ အရီးကလည်း အလယ်တန်းဖြစ်မြောက်ဘို့ ကူညီကြပါတယ်….. စာသင်ခန်းတွေဆောက်ပေးတယ်။ဆရာ ဆရာမတွေနေရေးထိုင်ရေးအတွက်ကူညီပေးတယ်…. စာမတတ်တဲ့ အဘ နဲ့ အရီးလေးတို့ဟာ ခလေးတွေကို စာတတ်စေချင်ကြပါတယ်…. ဒါကြောင့်မူလ တန်းမှ အလယ်တန်းဖြစ်မြောက်အောင် ကြိုးစားနေကြတာ….. ကျနော်တို့နှစ်ယောက် ဟာတစ်ဦးတည်းသားများ ဖြစ်သောကြောင့်မိဘတွေဟာ ပညာရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မိဘနဲ့ ခွဲပြီး အခြားနေရာမှာ မသွားစေချင်တာကပိုပြီး အဓိကကျပါတယ်…. ဒီလိုနဲ့ ဘဲကျနော်တို့အလယ်တ...

    Photo credit to original uploader ကျောင်းနေခဲ့တဲ့ဘဝမှာဘယ်အချိန်အပျော်ဆုံးလဲလို့မေးခဲ့ရင်ကျနော့်ရင်ထဲမှာအဖြေကရှိပြီးသားပါ၊ ကျနော့်ဇာတိကျိုင်းတုံ၊လူမျိုးကရှမ်း၊အိမ်မှာစကားပြောရင်ရှမ်းစကားပြောကြတာ၊ အဖိုးကမြေးတွေအတွက်လှိုင်မြို့နယ်မှာခြံတစ်ကွက်ဝယ်ထားပေးတယ်။ ညီအစ်ကိုဝမ်းကွဲတွေစုနေပြီးရန်ကုန်မှာကျောင်းတက်ခိုင်းခဲ့တာ၊အမျိုးထဲကတစ်ယောက်ကထမင်းချက်ပေးတယ်၊၊ ကျနော်ကဒီအုပ်စုမှာအငယ်ဆုံး၊ အစ်ကိုတွေကအလိုလိုက်လေ့ရှိတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းကဂစ်တာအရူးအမူးတီးချင်ခဲ့တာ၊သင်လဲသင်ခဲ့တယ်၊၊သင်တမ်းမျိုးစုံလဲတက်ခဲ့တယ်။ အလုံကဦးကရင်ဆီမှာလဲတက်ခဲ့တယ်။(အဆိုတော်လေးလေးဝါးအဖေလို့ထင်တာဘဲ) ကျောင်းစာမှာမထူးချွန်တဲ့ကျနော်၊ဂစ်တာမှာတော့လေ့လာရင်းနဲ့သက်တူရွယ်တူတွေမှာဆရာကြီးဖြစ်လာပါတယ်။ ကျောင်းစာထက်ဂီတနှုတ်တွေကိုပိုပြီးမှတ်မိလာပါတယ်၊၊ဂစ်တာပြီးတော့ကီးဘုတ်လဲတီးတတ်လာပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့စာမေးပွဲတဖုံးဖုံးကျရင်းခြံထဲမှာတစ်ယောက်ထဲကျန်ခဲ့ပါတော့တယ်။ အစ်ကိုတွေကဆယ်တန်းအောင်၊တက္ကသိုလ်‌ရောက်တော့အဆောင်တွေဆီပြောင်းကုန်ကြပါတယ်။ ကျနော့်တစ်ယောက်ထဲခြံထဲမှာပိုတောင်ကြိုက်သေးတယ်။ စိတ်ရှိလက်ရှိဂစ်တာတီးလို့ရတယ်၊ဘယ်သူ့ကိုမှအားနာစရ...