My Talks

Photo credit to original uploader #နတ်ဒိုးလေးနဲ့ Field ဆင်းကြမယ် နံနက် ၇ နာရီ Campကထွက်လာချိန်မြူတွေမကွဲသေးပါ။ အအေးဒဏ်ကြောင့်ကျနော်တို့အားလုံးလက်နှစ်ဘက်ကိုပိုက်ရင်းလမ်းလျှောက် ခဲ့ကြပါသည်။ စကားပြောလိုက်တော့ပါးစပ်ထဲမှအခိုးတွေထွက်လာပါသည်။ ဒါကိုကျနော်တို့အားလုံးသဘောကျနေကြပါသည်။ နိုင်ငံခြားရုပ်ရှင်ကားထဲကလိုမျိုး…. ကျွဲတပ်ဆုံရွာသည်သာစည်မြို့နယ်မန္တလေးတိိုင်းအတွင်းမှာတည်ရှိပါသည်၊ရှမ်းပြည်နယ်နှင့်မန္တလေးတိုင်းနယ်နိမိတ်လောက်မှာရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့်အညာအငွေ့အသက်များကိုလည်းမြင်နေရပါသည်။အညာထန်းပင်၊ကုက္ကိုပင်များကိုလည်းတွေ့နေရပါသည်။ ရာသီဥတုသည်ညဘက်မှာအေးသလောက်နေ့ခင်းဘက်မှာအတော်ပူပါသည်။   နံနက်ခင်းမှာမြူတွေကျနေသည်မှာသဘာဝပန်းချီကားတစ်ချပ်လိုပင်…… နံနက်ခင်းအေးသလောက် နေထွက်လာသည်နှင့်ရာသီဥတုသည်တဖြေးဖြေးချင်းပူလာပါသည်။ ကျွဲတပ်ဆုံဘုန်းကြီးကျောင်းဝင်းထဲရှိဆောက်လုပ်ရေးတန်းလျှားမှာကျနော်တို့ဘူမိဗေဒကျောင်းသားများစခန်းချနေပါသည် ၊ကျနော်တို့ကိုကြီးကြပ်မည့်ဆရာများအဖြစ်ကဆရာဦးမေတ္တာ၊ဆရာဦးခင်မောင်လတ်၊ဆရာဦးခင်မောင်ဝင်းတို့ဖြစ်ပါသည်။ ကျနော်တို့စားရေးသောက်ရေးအတွက်ဦးလှသန်းနှင့်ကိုကြီးကစ္စနားတို့ကတာဝန်ယူချက်ပြုတ်ပေးပ...

ရှမ်းပြည်နယ်ညောင်ရွှေမြို့နယ်ထဲမှာရှိနေသောအင်းလေးကန်ကိုမြန်မာများသာမကနိုင်ငံခြားဧည့်သည်တွေလည်း စိတ်ဝင်စားနေသောနေရာဖြစ်ပါတယ်……. ကျွန်းမျောပေါ်မှာစိုက်ထားတဲ့စိုက်ခင်းတွေ၊လက်ယက်ကန်းနဲ့ယက်လုပ်ထားသောအဝတ်အထည်များ၊ တန်ခိုးကြီးသောဖေါင်တော်ဦးဘုရားနှင့်ဥဒေါင်းတောင်ဆရာတော်တို့ဟာအင်းလေးနှင့်ပတ်သက်နေသော ထင်ရှားသောအမှတ်အသားများဖြစ်ကြပါတယ်…. ကျနော်တို့ဘူမိဗေဒကွင်းဆင်းပြီးရင်တောင်ကြီးတက်လည်လေ့ရှိကြပါတယ်…..ပြီးရင် ပင်းတယ၊အင်းလေးကန်ကိုဆက်ပြီးလည်လေ့ရှိကြပါတယ်….ဒီနှစ်နောက်ဆုံးနှစ်ကွင်းဆင်းခြင်းကိုုသင်္ကြန် ကျောင်းပိတ်ရက်အတွင်းမှာရှမ်းပြည်တောင်ပိုင်းကိုကွင်းဆင်းခဲ့ရတယ်….. ကွင်းဆင်းပြီးတော့ထုံးစံအတိုင်းတောင်ကြီးတက်လည်ကြပါတယ်….ဒီနေ့အင်းလေးကိုရောက်လာပါ တယ်…. တောင်ကြီးကဆင်းလာတာနောက်ကျနေလို့ကျနော်တို့အုပ်စုအင်းလေးကန်အလယ်မှာရှိတဲ့ဗိုလ် တဲမှာညအိပ်ကြမယ်လို့တိုင်ပင်ထားကြပါတယ်……မနှစ်ကလိုက်ပို့တဲ့ရှမ်းလေးပဲ့ချိတ်ကိုဘဲငှားလိုက််ကြပါ တယ်…..စကားသံဝဲနေလို့ရှမ်းလေးလို့ခေါ်ကြပေမဲ့သူကအင်းသားအစစ်ပါ….ကျနော်တို့နဲ့ရွယ်တူဆိုတော့ ပိုပြီးခင်ကြပါတယ်။ဗိုလ်တဲမှာညအိပ်ခွင့်ကိုမြို့နယ်ကောင်စီမှာသွားယူရပါတယ်…..ကျနော်တို့လူစာရင်းနဲ့ မှတ်...

Photo credit to original uploader တံခါးကို တစ်ဒုံးဒုံးထုသောအသံကြောင့် မှေးကနဲ အိပ်ပျော်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာ လန့်နိုးသွားရပါသည်။ ညက သီရိဆောင်မှာ ဂစ်တာ သွားတီးကြတာ အဆောင်ပြန်ရောက်တော့ 3 နာရီထိုးနေပြီ……. မနက်ကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နှင့် အိပ်လို့မရခဲ့ပါ။ ယခုလည်းအိပ်မယ်ကြံကာရှိသေး…တံခါးလာထုနေပြန်ပြီ…….. မောင်မောင်ဂျစ်ရေ…တံခါးဖွင့်ပေးပါအုံး……. ဟင်း….စိတ်ညစ်လိုက်တာ…နေအုံး…..မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေအုံးမှ……. မောင်မောင်ဂျစ်ရေ…ကိုကိုဂျစ်ရေ….ထပါအုံး….ဒီမှာဖက်တီးရောက်နေပြီကွ…… ဟင်း….အိပ်ချင်လွန်းလို့…တံခါးဝမှာ " အိပ်နေသည်မနှေင့်ယှက်ပါနဲ့ " လို့ စာကပ်ထားလည်းမရပါ… ကိုကိုဂျစ်….ဖက်တီးကို လမ်းဘေးမှာဘဲ ထမင်းစားခိုင်းတော့မလို့လား…. လုပ်ပြီ…ဒီဖက်တီး လူကိုသနားအောင်လည်း ပြောတတ်သည်။ ဖက်တီးကမြို့ထဲမှာနေသည်။ ခန္ဓာ ကိုယ်က ကျနော့်ထက် လေးဆလောက် ဝသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဆင်ခန္ဓာကိုယ်နှင့်မခြား….. အစားကိုလည်း တစွတ်စွတ်စားတော့ ဒီလောက်ဝတာပေါ့….. ဒီအတိုင်းဆက်အိပ်နေလို့လည်းမရ တော့ပါ…. ဖက်တီးက အလိုက်ကမ်းဆိုး မသိတဲ့ကောင်….. ဝင်…ဝင်…..တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ပါသည်။ မောင်ဂျစ်… မင်းနေမကောင်းဘူးလား… နေ့ခင်းကြီး...

ကျနော်တို့နေထိုင်ကျင်လည်ရာ လူ့လောကကြီးအတွင်းမှာ ငယ်ရာမှယနေ့ထိတိုင် သူငယ်ချင်း (သို့) လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဖက် (သို့) အပေါင်းအသင်း များသည် တိုးပြီးရင်းတိုး၍သာလာပါသည်။ သူငယ်ချင်းများ လျှော့သွားသည်ဆိုတာ မရှိခဲ့ပါ။ အကယ်၍ လျှော့သွားသည်ဆိုရင် ထိုသူငယ်ချင်း ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်သွား၍သာ ဖြစ်ရပါမည်။ ငယ်ငယ်ကသူငယ်ချင်း တစ်နေရာခြားပြီး ဝေးသွားသော်လည်း နှစ်ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပြန်ဆုံမိကြလျှင် သူငယ်ချင်းသည် သူငယ်ချင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ လူလောကကြီးတွင် ခင်စရာအပေါင်းအသင်းများနှင့် အတူနေထိုင်လှုပ်ရှားသွားလာကြခြင်းဖြင့် လူ့လောကကြီးသည် ပို၍သာယာလှပ လာသလို ခံစားနေရပါသည်။ ကျောင်းနေဘက်သူငယ်ချင်း၊ တက္ကသိုလ်မှသူငယ်ချင်း၊ လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဘက်သူငယ်ချင်း အမျိုးမျိုးသော သူငယ်ချင်းတွေ ကျနော်တို့မှာ ရှိခဲ့ပါသည်။ အချိန်အခါ နေရာဒေသပေါ်မူတည်ပြီး ခင်မင်မှုအတိုင်းအတာက နဲနဲတော့ ကွာကြလိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့် သူငယ်ချင်းက သူငယ်ချင်းပါဘဲ….. ငယ်စဉ်က တစ်ကျောင်းတည်းတက်.. တစ်ရပ်ကွက်တည်းနေပြီး တက္ကသိုလ်အတူတူတက်ခဲ့ကြသော သူငယ်ချင်းများကိုတော့ ငယ်သူငယ်ချင်းများဟု ကျနော်သတ်မှတ်ထားပါသည်။ ထိုသူငယ်ချင်းများသည် အခြားသောသူငယ်ချင်းများထက်တော့ ခင်မင်မှု အတိုင်းအတာ ပိုပါလိ...

  ရှေ့မှာဒေါက်တာဝင်းနိုင်သည် ဘူမိရူပဘာသာရပ်ကို တပည့်များကို စေတနာအပြည့်နှင့် စိတ်ပါလက်ပါ သင်ကြားပို့ချနေသည်။ ဘူမိဗေဒ ကျောင်းသားများကလည်း စိတ်ဝင်တစား လေ့လာမှတ်သားနေကြသည်။ နောက်တန်းမှာထိုင်နေသော ကျနော်တို့သည်လည်း အာရုံစူးစိုက်၍ ပိုက်ဆံပွတ်နေကြသည်။ ထိလား…မထိဘူးကွာ……မင်းကော …… မထိဘူး….. ပေး … ပေး…….သည်မှာတစ်ပေါက်……. ကျနော်ရယ်၊ ကြည်မြင့်ရယ်၊ ဇံကြီးရယ် သုံးယောက် ပိုက်ဆံပွတ်နေကြပါသည်။ တစ်ကျပ်တန် ငွေစက္ကူ၏ နောက်ဆုံးဂဏန်းငါးလုံးကို ဘူကြီးလုပ်ပြီး ဆော့နေကြသည်။ တစ်ကျပ်တန် ငွေစက္ကူအရွက်ခြောက်ဆယ်ကို ဖဲထုတ်လိုသဘောထားပြီး တရွက်စီ ယူကြပါသည်။ နောက်ဆုံးဂဏန်းငါးလုံးကို ဘူကြီးထိမထိ၊ ထိရင် အပွင့်သာတဲ့သူ အားလုံးယူမည်။ တစ်ပွဲပြီးရင် တစ်ခါစာရင်းရှင်းမည်။ ဒီပွဲပြီးချိန်မှာ ကျနော် အရွက်သုံးဆယ်ရသည်။ ကြည်မြင့်က နှစ်ဆယ်ရသည်။ ဇံကြီးက ဆယ်ရွက်သာရသည်။ ကျနော်တို့ကြေးက အဲဒီတုန်းက တစ်ရွက်ကို တစ်ကျပ်ကြေး…ကျနော်အရွက်သုံးဆယ်ရသောကြောင့် ကြည်မြင့်ဆီက တစ်ဆယ်ရမည်၊ ဇံကြီးဆီက နှစ်ဆယ်ရမည်။ တစ်ဖန် ကြည်မြင့်က ဇံကြီးဆီက တစ်ဆယ်ရမည်။ ဒီတော့ လက်ထဲမှာ တစ်ဆယ်ရသော ဇံကြိး စုစုပေါင်း သုံးဆယ်ရှုံးပြီ…အခုရှင်းမလား…. နောက်မှရှင်းကွာ…အခုတာလီ...